Asset Publisher

pomniki przyrody

Pomniki przyrody to zwykle pojedyncze okazy przyrody ożywionej bądź nieożywionej. Najczęściej występującymi w lasach pomnikami przyrody są najstarsze i największe drzewa. W 2012 r. mieliśmy ich w całej Polsce już prawie 11 tys., z czego 8,5 tys. stanowiły właśnie drzewa.

W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Złoczew znajdują się 293 pomniki przyrody, w tym 13 na gruntach nadleśnictwa.

Pomnikami przyrody na gruntach nadleśnictwa poza cisem pospolitym, pojedynczymi dębami szypułkowymi i grupą buków pospolitych oraz stanowiska chronionego paprotnika długosza królewskiego (Osmunda regalis L.) i kwitnącego bluszczu pospolitego (Hedera helix L).

W tym miejscu warto szerzej opisać długosza królewskiego (Osmunda regalis L.) paproć najliczniej występującą w zachodniej Europie w klimacie dość wilgotnym, bardzo wrażliwą na brak wody. Długosz królewski jest okazałą paprocią osiagającą 60 do 200 cm wysokości. Sporofit jego, jak i innych krajowych paproci jest byliną, Paproć ma krótką i grubą, ustawioną prawie pionowo, pokrytą brunatnymi łuskami łodygę podziemną (kłącze). Z kłącza wyrastają skrętolegle liczne nasady ogonków liściowych oraz duża ilość czarnych, rozgałęzionych korzeni. Nie zimujące liście, osiągające nawet 200 cm długości i 40 cm szerokości, są podwójnie pierzaste i długoogonkowe, o blaszce nagiej i żywo zielonej. Górne odcinki liści asymilacyjnych w części środkowej pióropusza mogą być przekształcone w liście zarodnikonośne. Dymorfizm występuje w obrębie jednej blaszki liściowej.

Część zarodnikonośna blaszki liściowej jest wąska i pokryta gronami brunatnych zarodni, przypomina wzniesiona do góry brunatną miotełkę. Szczytowa część liści długosza królewskiego, o kłosowatym kształcie, obsiadają w końcu czerwca świetliki. Zarówno lot świetlików, jak i zarodnikowanie paproci zbiegają się w czasie tzw. nocy świętojańskiej. Można z dużym prawdopodobieństwem przypuszczać, że stąd wzięła swój początek legenda o „kwiecie paproci". Długosz królewski rośnie wyłącznie na podłożu kwaśnym, w wilgotnych lasach bagiennych na niżu, w lasach liściastych łęgowych olszowych i jesionowo-olszowych, na wilgotnych lakach, torfowiskach niskich oraz często w i nad rowami. Paproć związana jest z obszarami obniżeń terenowych , często o charakterze zastoiskowym. W rodzimej florze długosz królewski traktowany jest jako relikt florystyczny